شمارهٔ ۱۰۳۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ردی۷ بیت

طبیب عاشقان آمد بیا بگذار بیدردیچه میخواهی ازین رحمت دوائی جو که به گردی

طریق عاشقی بر گیر و سروی دردمندان شوکه بیعشقی و بیدردی نباشد شیوه مردی

رخت گر زردشد زین درد کار خویش چون زر دانکه چون زر سرخ روبنهاست عاشق را ز رخ دردی

دلا جز خون مزگانی نرفت از پیش یک کارتدرون ریش درویشی مگر پیموجب آزردی

گرت ئیت نه روی اوست از هر سجده در قبلهبگیر از سر نماز خود که در نیت خطا کردی

بروی زرد بنمایم نشسته خاک کویت رابه عقبی گر به پرسندم که از دنیا چه آوردی

غم و اندوه بی یاریز بیدردان نباید خوشکمال اینها نرا زید که صاحب دردی و فردی

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن شعری است درباره عشق و دردهای ناشی از آن. شاعر به معشوق می‌گوید که بی‌عشقی و بی‌دردی نشانه مردانگی نیست و باید در عشق تلاش کند. او به اهمیت درک درد و رنج عاشقانه اشاره می‌کند و می‌گوید که درست نیست که انسان از چالش‌های عاشقانه بگریزد. شاعر همچنین به زیبایی و ارزش عشق پرداخته و تأکید می‌کند که تنها تلاش در راستای عشق و درک دردهای آن است که باعث شکوفایی روح خواهد شد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که زندگی بدون عشق و احساس، بی‌معناست و نباید از این رنج‌ها فرار کرد.