شمارهٔ ۱۰۳۶
صنما در خط سنبل مه تابان داریبر سر شاخ صنوبر گل خندان داری
دم عیسی همه از لعل شکر بار دهیحسن یوسف همه در چاه زنخدان داری
تا سر زلف تو برهم نزند عالم راصورت خویشتن از آینه پنهان داری
ای شه گلرخ شیرین دهن شور انگیزتا کی احوال من خسته پریشان داری
تشنه شد لعل تو بر خون دل ما هر دمگرچه در درج گهر چشمه حیوان داری
تا ربانی ز دل سوختگان گوی فرارگرد بر گرد به از غالیه چوگان داری
ناله زار کمال است چو بلبل شب و روزبا تو در سبزه خوشبوی گلستان داری