شمارهٔ ۱۰۳۵
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: تی۷ بیت
شیرین لبی شکر دهنی سرو قامتیکونه کنم حدیث بخوبی نباتی
گر من در آب و آتشم از چشم و دل خوشمکاندر میان هر دو نو باری سلامتی
ای شیخ تا بکوی بتان می کنیم طوفبا ما همگرد چون تو نه مرد ملامتی
زآن گوشه های چشم چه بینی نوای سلیمزینسان که به چشم بکنج سلامتی
دل جست و عقل بار سفر بست و شد روانای غم تو خوش نشسته بکنج اقامتی
خونی که چشم مست تو با دل روانه کردبازتچه گفت غمزه کز آن در ندامتی
چندانکه می کشند ترا زنده کمالصاحب نظر نی نو که صاحب کرامتی