شمارهٔ ۱۰۳۴
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انی۷ بیت
سیمین بدنی سرو قدی پسته دهانیهر وصف که آید به زبانم به از آنی
آرام دلی دفع غمی مرهم دردیبار کهنی عمر نویی مونس جانی
گر دوست بود جان و جهان نیز خوش ای دوستتو دوستتر از جانی و خوشتر ز جهانی
پیش نظر اهل دل از بس که عزیزیهمچون دهن خویش نه پیدا نه نهانی
بی وصل تو ای عمر گرامی نتوان زیستیک دم که چو عمر گذران تا گذرانی
غلطان سوی خاک قدمت باز بیایمصد بار چو اشکم اگر از پیش برانی
گر عمر کمال از غم عشق تو شد آخرغم نیست گر آخر به مرادش برسانی