شمارهٔ ۱۰۳

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ادست۷ بیت

به کویت دل غلام خانه زادستچو سر بر در نهد مقبل نهادست

رقیب آزادگان را معتقد نیستکه نادرویش اندک اعتقادست

زند لافی به آن رخ ماه شب گردنداند کز پیاده رخ زیادست

گر از روی زمین روید غم و درددل عاشق به روی دوست شادست

نه تنها دل در آن کویست مسکینکه هرجا هست مسکین نامرادست

فراموشت کنم گفتی بزودیمرا از دیر باز این نکته بادست

کمال از وعده وصلت بتر سوختکه جانش آتش و عهد تو بادست

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و تعلق خاطر خود به محبوب سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که دلش به کوی محبوب وابسته است و هر بار که به او نزدیک می‌شود، شاداب‌تر می‌شود. رقیبان او، که خود را آزاد می‌دانند، به اعتقادات و احساسات او توجهی ندارند. شاعر در ادامه می‌گوید که درد و غم‌های دنیا هیچ تاثیری بر عشق او ندارد و دل عاشق همیشه به عشق محبوب شاد است. او همچنین به قولی که محبوب داده است، اشاره می‌کند و می‌گوید که این وعده، جانش را می‌سوزاند و او را در آتش عشق نگه‌داشته است. در نهایت، شاعر می‌گوید فراموش کردن محبوب برای او کار آسانی نیست.