شمارهٔ ۱۰۲

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: وزیاست۷ بیت

بر لب لعل خط سبز ترا پیروزی استبر زنخدان چو به خال را بهروزی است

کرد روشن همه آفاق تجلی رختعادت طلعت خورشید جهان افروزی است

همه عالم به تماشای تو شادند آرینومه عیدی و روی تو گل نوروزی است

دل بیچاره همیشه ز تو صد پاره چراستتیر مژگان نرا قاعده چون دلدوزی است

روزی دل ز ازل زلف دوتای تو فتاددل بیچاره نظر کن چه پریشان روزی است

بر سر تربتم آنی و نیفشانی اشکشمع را بر من خاکی به ازین دلسوزی است

سر ز قیدت نکشد با تو چو آموخت کمالمرغ مألوف گرفتار ز دست آموزی است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت محبوب کسی اشاره دارد که مانند گل نوروزی است و همه دنیا به تماشای او شادمانند. شاعر احساسات عمیق عاشقانه خود را بیان کرده و به تاثیر خال و زلف محبوب بر دل بیچاره‌اش اشاره می‌کند. دل شاعر همیشه از عشق او رنج می‌برد و به خاطر زیبایی‌های محبوب، دلش به شدت ناراحت و پریشان است. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که حتی با وجود رنج و مشکلات، عشق و وابستگی به او غیرقابل انکار است؛ مانند پرنده‌ای که به دستان محبوبش گرفتار است و نمی‌تواند از او جدا شود.