شمارهٔ ۱۰۲۱

وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)قافیه: یدی۷ بیت

دگر باره تیغ جفا بر کشیدیز باران دیرینه باری بریدی

به قتل محبان شدی باز رنجهبنابادت ای دوست زحمت کشیدی

من از حسرتت گرچه مردم خوشم همکه باری تو با آرزویی رسیدی

ترا هر چه گفتیم گفتی شنیدمحدیثی شنیدی ولی کی شنیدی

چه دانی ز حال من ای جان شیرینکه تو تلخی هجر کمتر کشیدی

بکوی تو چون آب هرگز نرفتمکه چون سرو دامن ز من در کشیدی

کمال آرزو داشتی خاک پایشبه چشم خود الحمد لله که دیدی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج ناشی از جدایی و عشق صحبت می‌کند. او به طرف مقابل می‌گوید که با وجود تیرگی‌ها و ظلم‌هایی که بر او رفته، هنوز به خاطر عشقش به او زحمت کشیده است. شاعر احساس می‌کند که با وجود مرگ حسرتی به دل دارد، زیرا طرف مقابل به آرزوها و خواسته‌هایش دست یافته است. او همچنین از بی‌خبری و بی‌توجهی معشوق نسبت به حال و روز خود شکایت می‌کند و به یاد می‌آورد که هرگز به دیدار او نرفته، زیرا به عشق و محبت او وابسته بوده است. در نهایت، شاعر از این که توانسته به معشوقش نزدیک شود ابراز خوشحالی می‌کند.