شمارهٔ ۱۰۰۴

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اری۷ بیت

نو درد نداری و رخ زرد نداریای عاشق بیدرد چه نالی و چه زاری

دلها برد آن آه که از درد برآرندفریاد ز آهی که نور بیدرد برآری

رخساره بخون مژه بنگار دم نقدکز اشک فشان عاشق رخسار نگاری

غم روند و محنت دمد و درد برآیدبر خاک شهیدان غمش هر چه بکاری

دیدی که چه غمهاست نرا بر دل ازین بارای دیدن غمدیده چرا اشک نباری

تا چند بگردن بری این سر که حق اوستآن به که بری بر درش این حق بپاری

سر چیست کمال از تو اگر می طلبد بارگر دیده روشن طلید در نظر آری

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تجربه‌های عاشقانه و دردهای ناشی از عشق اشاره می‌کند. او از حال و روز انسانی سخن می‌گوید که به نظر نمی‌رسد درد و رنجی داشته باشد، اما در واقع درونش پر از غم و اشک است. شاعر به عاشق بیدرد می‌گوید که چرا ناله و زاری می‌کند در حالی که خود نمی‌داند چه غم‌ها و دردهایی در دل دارد. او به زیبایی عاشقانه و فراق اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که چگونه این اشک‌ها و آه‌ها می‌توانند به دل‌های دیگران برسند. در نهایت، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که باید به حقیقت و حقوق خود توجه کند و از بار غم‌ها رها شود.