شمارهٔ ۸۲

قافیه: لینیست۵ بیت

مرا از دل خبر جز بی دلی نیستز جان حاصل به جز بی حاصلی نیست

چو غنچه تنگدل زآنم همه عمرکه باغ دهر جای خوشدلی نیست

به قول بی دلان در مذهب عشقطریقی خوشتر از لایعقلی نیست

به زنجیر سر زلف تو دل رازدن لاف جنون از عاقلی نیست

خیالی را به اقبال غلامینشانی به ز داغ مقبلی نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و دل‌سوختگی صحبت می‌کند. او می‌گوید که در دلش خبری از خوشحالی نیست و زندگی‌اش بی‌حاصل شده است. مانند غنچه‌ای که کلافه و دل‌گیر است، احساس می‌کند که در دنیا جایی برای شادمانی وجود ندارد. همچنین به اعتقاد بی‌دل‌ها در عشق اشاره می‌کند که هیچ راهی خوش‌تر از بی‌توجهی و جنون نیست. شاعر از بند زلف معشوق یاد می‌کند و می‌گوید که افتادن به دام عشق، نشانی از عقل نیست. در نهایت، از خیال و آرزوها صحبت می‌کند و می‌گوید که در دنیای عشق، نشانی به دلخواه بهتر از داغ و دلتنگی محبوب نیست.