شمارهٔ ۷۷
گرچه طریق وفا قدیم استعلم نداری تو حق علیم است
با تو دل ما یکی ست لیکنآنهم به تیغ جفا دو نیم است
گر به ادب درّ گوش نگیردپیش حدیث تو نایتیم است
آنکه ز زلف تو گاه گاهیجان به نسیمی دهد چو نسیم است
گر تو ز راه کرم نبخشیکام خیالی، خدای کریم است