شمارهٔ ۳۶۶
کجا باشد چو می روشن ضمیریکه دارد به ز ساغر دستگیری؟
جوانی کو ننوشد بادهٔ شوقز دست نازنینی دلپذیری
اگر پیری رسد آن بی ارادتورا نبود نصیب از هیچ پیری
چه گویم چیست چشم دلفریبشگزین شوخی بلای بی نظیری
به امّیدی سپر کردیم سینهکه با ما هم رسد ز آن غمزه تیری
خیالی کیست پرسیدی بر این درکه خواهد بود درویشی فقیری