شمارهٔ ۳۵۴
تا در قدم اهل دلی خاک نگردیاز تیرگی عجب و ریا پاک نگردی
خورشید صفت تا که مجّرد نه برآییسلطان سراپردهٔ افلاک نگردی
یار از پی بهبود چو کاری به تو فرمودشرط ادب این است که چالاک نگردی
ای دل غم عشق است نصیب تو در این راهو آن نیز به شرطی ست که غمناک نگردی
ظاهر نشود سرخی روی تو خیالیتا همچو گل از غصّه کفن چاک نگردی