شمارهٔ ۳۳۷
نامهٔ طاعت و عصیان چه سفید و چه سیاهسرنوشت ازل این بود کسی را چه گناه
گر نباشد نظر لطف بود کاه چو کوهور بود جذبهٔ توفیق شود کوه چو کاه
تاجداران جهان پیرو فرمان تواندزآنکه این قوم سپاهند و تویی میر سپاه
تا تو بر راه ارادت ننهی روی نیازنشوی از طرف اهل صفا روی به راه
در طواف حرم وصل خیالی بشتابکه دراز است ره بادیه عمرت کوتاه