شمارهٔ ۳۱

قافیه: راست۵ بیت

اگر دیده در مهر و مه ناظر استغرض چیست او را از این، ظاهر است

از آن دم که از چشم من غایبیحضوری ندارم خدا حاضر است

سرِ کوی شوقت عجب کعبه‌ای‌ستکه در وی دعا زاری زایر است

تو ای تنگ شکّر به طوطیّ جانچه گفتی که از تو بسی شاکر است

چه محتاج قتل خیالی به تیغبه یک غمزه خود کار او آخر است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر تفکرات عمیق و عرفانی شاعر است. او بیان می‌کند که هر چند ما به ظواهر چیزها نگاه می‌کنیم، اما هدف اصلی ما از این مشاهده چیست. وقتی کسی که ما به او محبت داریم از دید ما غایب می‌شود، خداوند همچنان در کنار ما حاضر است. شاعر به زیبایی کوی محبوب اشاره می‌کند که مانند کعبه‌ای مقدس است و دعا و زاری در آن جا وجود دارد. او به تنگی دل در عشق اشاره می‌کند و از تأثیر عشق و غمزه محبوب می‌گوید که نیاز به قساوت و جنگ ندارد و خود عشق می‌تواند همه چیز را تغییر دهد. به طور کلی، شعر در جستجوی معنا و حضور در عشق و ارتباط با خداوند و محبوب است.