شمارهٔ ۲۵
ار شیخ صومعه ست وگر رندِ دیرِ توستوِرد زبان پیر و جوان ذکر خیرِ توست
تا غیرت جمال تو در پرده رخ نمودبر دوختیم چشم دل از هرچه غیرِ توست
اسرار جلوه گاه جمال از کلیم پرسیعنی نوای طور زدن طور طیرِ توست
ای دل طواف کعبهٔ کویش مده ز دستکز دیر باز آن سرِ کو جای سیرِ توست
گه گه بگیر دست خیالی به ساغریکاو نیز دیر شد که ز رندان دیرِ توست