شمارهٔ ۱۸۵

قافیه: اناورد۵ بیت

ز غمزه چشم تو چون تیر در کمان آوردخطت به ریختن خون من نشان آورد

کمند زلف تو یارب چه راهزن دزدی ستکه بُرد نقد دل ما و رو به جان آورد

به نازکی کمرت هر دلی که از مردمربوده بود به یک نکته در میان آورد

به یاد لطف عذار تو مردم چشممهزار بار دم آب در دهان آورد

گذشته بود خیالی ز کوی رسواییخیال زلف تواش باز موکشان آورد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوقه می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری مانند تیر در کمان و کمند زلف، احساسات عاشقانه و درد و رنج ناشی از عشق را به تصویر می‌کشد. چشمان معشوق برای شاعر مانند تیرهایی هستند که به او اصابت می‌کنند و خطای معشوق نشان از دل‌باختگی او دارد. زلف او نیز به عنوان دزدی توصیف می‌شود که دل شاعر را به یغما می‌برد. به‌طور کلی، شعر به بیان جذابیت، نازکی و تاثیرگذاری معشوق بر دل و جان شاعر پرداخته است.