شمارهٔ ۵۷

۷ بیت

کفر سر زلف تو ایمان ماستدرد غم عشق تو درمان ماست

مجلس ما بیتو ندارد فروغزانکه رخت شمع شبستان ماست

ایکه جمالت ز بهشت آیتیستآیت سودای تو در شأن ماست

تا دل ما در غم چوگان تستهر دو جهان عرصه ی میدان ماست

زلف سیاه تو در آشفتگیصورت این حال پریشان ماست

چون نرسد دست بلعل لبتخاک درت چشمه ی حیوان ماست

گفت خیال تو که خواجو هنوزعاشق و سرگشته و حیران ماست