شمارهٔ ۳۴۹

۱۱ بیت

مگر بدیده مجنون نظر کنی ورنیچگونه در نظر آید جمال طلعت لیلی

حدیث حسنت و ادراک هر کسی بحقیقتجمال یوسف مصریست پیش دیده ی اعمی

مقیم طور محبّت ز شوق باز نداندشعاع آتش مهر از فروغ نور تجلی

کمال معجزه ی حسن بین که غایت سحرستشکنج زلف چو ثعبان نهاده بر کف موسی

حکایتیست ز حسنت جمال لعبت چینینمونه ئیست ز نقشت نگار خانه ی مانی

رخ منوّر و خال سیاهت آتش و هندوخط معنبر و زلف کژت زمرّد و افعی

کجا بصورت و معنی بچشم عقل در آئیکه هست حسن و جمالت ورای صورت و معنی

چو حسن منظر و بالای دلفریب تو بینندکه التفات نماید بحور و جنّت و طوبی

بجام باده صافی بشوی جامه ی صوفیچرا که باده نشاند غبار توبه و تقوی

چو چشم مست تو فتوی دهد که باده حلالستبریز خون صراحی چه حاجتست بفتوی

بیاد لعل تو خواجو چو در محاوره آیدکند بمنطق شیرین بیان معجز عیسی