شمارهٔ ۳۱۹

۱۳ بیت

من کیم زاری نزار افتاده ئیپر غمی بیغمگسار افتاده ئی

دردمندی رنج ضایع کرده ئیمستمندی سوگوار افتاده ئی

مبتلائی در بلا فرسوده ئیبی قرینی بی قرار افتاده ئی

باد پیمائی بخاک آغشته ئیخسته جانی دل فگار افتاده ئی

نیمه مستی بی حریفان مانده ئیمی پرستی در خمار افتاده ئی

بی کسی از یار غایب گشته ئیناکسی از چشم یار افتاده ئی

اختیار از دست بیرون رفته ئیبیخودی بی اختیار افتاده ئی

عندلیبی از گل سوری جداخسته ئی دور از دیار افتاده ئی

پیش چشم آهوان جان داده ئیبر ره شیران شکار افتاده ئی

دست بر دل خاک بر سر مانده ئیبر سر ره خاکسار افتاده ئی

رو بغربت کرده فرقت دیده ئیبی عزیزان مانده خوار افتاده ئی

بیدل و بی یار رحلت کرده ئیبی زر و بی زور زار افتاده ئی

همچو خواجو پای در گل مانده ئیبر سر پل مانده بار افتاده ئی