شمارهٔ ۳۰۴

۱۳ بیت

مرا ز هجر تو امّید زندگانی کودر آرزوی توام لذّت جوانی کو

اگر نه عمر منی رسم بیوفائی چیستوگر زمانه نئی شرط مهربانی کو

میان بادیه ی غم ز تشنگی مُردمزلال مشربه ی عذب شادمانی کو

ز جام لعل سمن عارضان سیمین برمِی مروّق نوشین ارغوانی کو

درون مصطبه در جسم جام مینائیز دست یار سبک روح روح ثانی کو

میست کاب حیاتست در سیاهی شبچو خضر وقت توئی آب زندگانی کو

وجود خاکی ما پیش از آنکه کوزه کنندبگوی فاش که آن کوزه ی نهانی کو

گرفت این شب دیجورم از ستاره ملالفروغ شعشعهٔ شمع آسمانی کو

مگر ز درد دلم بسته شد رهش ورنیطلیعه ی نفس صبح کامرانی کو

صبا بگوی که تسکین جان آدم رانسیم روضه ی فردوس جاودانی کو

برون ز کون و مکانست گرچه پروازمخروش شهپر طاوس لامکانی کو

فتاده بر دو جهان پرتو تجلّی دوستصفیر بلبل بستان لن ترانی کو

چو بانگ و ناله ی خواجو فتاد در ره عشقغریو دمدمه ی کوس کاروانی کو