شمارهٔ ۲۹۳

۷ بیت

زهی روی تو صبح شب نشینانخیالت مونس عزلت گزینان

دهانت آرزوی تنگدستانمیانت نکته باریک بینان

عذارت آفتاب صبح خیزانجمالت قبله ی خلوت نشینان

بزلف کافرت آوردن ایمانکه اینست اعتقاد پاک دینان

چرا از خرمن حسن تو یک جونمی باشد نصیب خوشه چینان

چو این شکّر لبان جان می فزایندخنک آنان که نشکیبند از اینان

برو خواجو و بر خاک درش بیننشانهای جبین مه جبینان