شمارهٔ ۲۹۰
چه خوش باشد میان لاله زارانبرغم دشمنان با دوستداران
گرامی دار مرغان چمن راالا ای باغبان در نوبهاران
نفیر عاشقان در کوی جانانصفیر بلبلان بر شاخساران
بنالم هر شبی در آرزویشچو کبکان دری بر کوهساران
قیامت آنزمان باشد به تحقیقکه از یاران جدا مانند یاران
مرا در حلقه ی رندان درآریدکه می پرهیزم از پرهیزگاران
ز زلف بیقرار و چشم مستشنمی ماند قرار هوشیاران
خوش آمد قامتش در چشم خواجوصنوبر خوش بُود بر جویباران