شمارهٔ ۲۸

۶ بیت

دلبرا سنبل هندوی تو در تاب چراستزین صفت نرگس سیراب تو بیخواب چراست

چشم جادوی تو کز باده ی سحرست خرابروز و شب معتکف گوشه محراب چراست

نرگس مست تو چون فتنه ازو بیدارستهمچو بخت من دل سوخته در خواب چراست

مگر از خط سیاه تو غباری داردورنه هندوی رسن باز تو در تاب چراست

جزع خونخوار تو گر خون دلم می ریزدمردم دیده ی من غرقه ی خوناب چراست

از درم گر تو برآنی که برانی سهلستاین همه جور تو با خواجو ازین باب چراست