شمارهٔ ۲۷

۱۱ بیت

شعاع چشمه ی مهر از فروغ رخسارستشراب نوشگوار از لب شکر بارست

کمند عنبری از چین زلف دلبندستفروغ مشتری از عکس روی دلدارست

نوای نغمه مرغ از سرود رود زنستشمیم باغ بهشت از نسیم گلزارست

چه منزلست مگر بوستان فردوسستچه قافله ست مگر کاروان تاتارست

چه لعبتست که از مهرماه رخسارشچو تار طرّه او روز من شب تارست

بسرسری سر زلفش کجا بدست آیدچو سر ز دست برون شد چه جای دستارست

تو یوسفی که فدای تو باد جان عزیزبیا که جان عزیز منت خریدارست

بنقش روی تو هر آدمی که دل ندهدمن آدمیش نگویم که نقش دیوارست

چو چشم مست ترا عین فتنه می بینمچگونه چشم تو در خواب و فتنه بیدارست

درون کعبه عبادت چه سود خواجو راکه او ملازم دُردی کشان خمارست

عجب مدار زانفاس عنبر آمیزشکه آن شمامه ئی از طبله های عطارست