شمارهٔ ۲۴۴
چو حرفی بخوانی ز طومار عشقشود منکشف بر تو اسرار عشق
بیار آب حسرت که جز سیم اشکروان نیست نقدی ببازار عشق
نشانم ز کنج صوامع مجویکه شد منزلم کوی خمّار عشق
تلف گشت عمرم در ایام مهربدل گشت دلقم بزنّار عشق
بیا تا چو بلبل بهنگام صبحبنالیم بر طرف گلزار عشق
کسانی که روزی نگشتند اسیرچه دانند حال گرفتار عشق
بخوانی سواد سویدای دلاگر بر تو خوانند طومار عشق
مکن عیب خواجو که ارباب عقلنباشند واقف بر اطوار عشق