شمارهٔ ۲۲۶

۱۲ بیت

ترک خنجرکش لشکر شکن ترلک پوشبُت خورشید بناگوش و مه دُردی نوش

غمزه اش قرچی و یاقوت خموشش جاندارابرویش حاجب و هندوی سیاهش چاوش

عنبرش خادم آن سنبل هندوی درازلؤلؤاش بنده ی آن حقه ی یاقوت خموش

شبه اش غالیه آسا و شبش غالیه ساعنبرش غالیه بوی و قمرش غالیه پوش

مغلی قندز چنبر صفتش قلب شکنحبشی کاکل عنبر شکنش مشک فروش

کج نهاده کله از مستی و بگشوده قباجام می بر کف و مرغول مسلسل بر دوش

ریخته ز آب دو چشمم می گلگون در جامکرده از گفته ی من لؤلؤء لالا در گوش

بسته بر کوه کمرکش کمر از مشکین مویبشکر خنده شکر ریخته از چشمه ی نوش

از در خیمه برون آمد و ساغر پُر کردکاین به رویِ منِ مه رویِ پریچهره بنوش

چون بنوشیدم از آن باده ی نوشین قدحیلعل شکّرشکنش بانگ برآورد که نوش

گفتم ای خسرو خوبان ختا خواجو راترکتاز نظرت بُرد بیغما دل و هوش

شحنه ی غمزه ی زوبین شکنش گفت که هیبرو ای بیهده گوی این چه خروشست خموش