شمارهٔ ۲۰۶

۱۰ بیت

بیدلی گر دل ز دلبر بر نگیرد گو مگیرعاشقی را گر ملامت در نگیرد گو مگیر

گر ز دست او دلم از پا درآید گو در آیورز پای او سرم سر برنگیرد گو مگیر

پادشاهی با گدائی گر نسازد گو مسازخودپرستی دست مستی گر نگیرد گو مگیر

آنکه در ملک ملاحت کوس شاهی می زندگر گدائی را بچیزی بر نگیرد گو مگیر

هر که نتواند سر اندر پای جانان باختنگر حدیث خنجرش در سر نگیرد گو مگیر

و آنک او در عالم معنی ز دلبر دور نیستگر بصورت دامن دلبر نگیرد گو مگیر

بلبل بیدل که بی گل خارخارش می کندگر بترک لاله ی احمر نگیرد گو مگیر

پیر ما را گر بخلوت با جوانی سرخوشستگر جز این ره مذهبی دیگر نبود گو مگیر

بیدلی گر سر بشیدائی بر آرد گو بر آرگمرهی گر عقل را رهبر نگیرد گو مگیر

خواجو آن ساعت که جانبازان سراندازی کنندگر تهی دستی بترک سر نگیرد گو مگیر