شمارهٔ ۲۰

۹ بیت

ای ز چشمت رفته خواب از چشم خوابواب رویت برده آب از روی آب

از شکنج زلف و مهر طلعتتتاب بر خورشید و در خورشید تاب

بینی ار بینی در آب و آینهآفتاب روی و روی آفتاب

برنیندازی بنای عقل و دینتاز عارض بر نیندازی نقاب

تشنگان وادی عشقت ز چشمبر سر آبند و از دل بر سراب

پیکرم در مهر ماه روی توگشته چون تار قصب بر ماهتاب

زلف و رخسارت شبستانست و شمعشکر و بادام تو نقل و شراب

خواب را در دور چشم مست توای دریغ ار دید می یک شب بخواب

بسکه خواجو سیل می بارد ز چشمخانه صبرش شد از باران خراب