شمارهٔ ۱۹۸

۹ بیت

با عقیق لب او لعل بدخشان کم گیربا گل عارض او لاله ی نعمان کم گیر

سخن سرکشی سرو سهی بیش مگویقد یارم نگر و سرو خرامان کم گیر

با وجود لب لعل و خط مشک آسایشیاد ظلمت مکن و چشمه ی حیوان کم گیر

شب تاریک اگرت وصل میسّر گرددبا رخش چشمه ی خورشید درخشان کم گیر

میلت ار جز بتماشای گلستان نکشددر جمالش نگر و طرف گلستان کم گیر

غمزه اش بین و دگر شوخی عبهر کم گویخط سبزش نگر و سبزه ی بستان کم گیر

وصل آن حور پریچهره گرت دست دهدنام جنّت مبر و ملک سلیمان کم گیر

گوش بر قول مغنّی کن و بر طرف چمنصبحدم نغمه ی مرغان خوش الحان کم گیر

خواجو این منزل ویرانه باندازه ی تستاز اقالیم جهان خطّه ی کرمان کم گیر