شمارهٔ ۱۹۷
ماه یا جنتست یا رخسارشهد یا شکّرست یا گفتار
آهوان صید مردمند و دلمصید آن آهوان مردمدار
کار ما با ستمگری افتادکه بجز قصد ما ندارد کار
گل صد برگ را بباید ساختفصل نوروز با نوای هزار
پیش عشّاق لطف باشد قهرنزد مشتاق فخر باشد عار
دل بی مهر کی شود روشنمرغ بی بال کی بُود طیار
چه زند عقل با تطاول عشقچکند صید در کمند سوار
چه زند عقل با تطاول عشقنکند کرکسان چرخ شکار
کامت از دار می شود حاصلکام برگیر و کام دل بردار
نامه ی نانوشته بیش مخوانقصّه ی ناشنوده پیش میار
آتش دل بسوخت خواجو راو قنا ربّنا عذاب النار