شمارهٔ ۱۴۷

۷ بیت

خورشید را ز مشک زره پوش کرده اندوانگه بهانه زلف و بنا گوش کرده اند

از پر دلی دو هندوی کافر نژادشانبا آفتاب دست در آغوش کرده اند

در تاب رفته اند و بر آشفته کز چه رویتشبیه ما بسنبل مه پوش کرده اند

کردند ترک صحبت عهد قدیم رامعلوم می شود که فراموش کرده اند

هر شب مغنیان ضمیرم ز سوز عشقبر قول بلبلان سحر گوش کرده اند

منعم مکن زباده که ارباب عقل رااز جام عشق واله و مدهوش کره اند

خواجو بنوش دُردی عشقش که عاشقانخون خورده اند و نیش جفانوش کرده اند