شمارهٔ ۱۳۱

۸ بیت

چون ترک من سپاه حبش برختن زنداز مشگ سوده سلسله بر نسترن زند

کار دلم چون طرّه ی مشگین مشگ بیزبرهم زند چو سنبل تر بر سمن زند

گر بگذرد بچین سر زلف او صباهر لحظه دم ز نافه ی مشگ ختن زند

لعلش بگاه نطق چو گوهر فشان شودصد طعنه بر طویله ی درّ عدن زند

در آرزوی عارض و بالاش عندلیبهنگامه بر فراز گل و نارون زند

هر شب فضای کوی تو خلوتسرای ماستآری اویس نوبت عشق از قرن زند

ای باغبان ز غلغل بلبل عجب مدارسلطان گل چو خیمه بصحن چمن زند

خواجو چو زیر خاک شود در هوای تواز سوز سینه آتش دل در کفن زند