شمارهٔ ۱۰۶

۹ بیت

سپیده دم که صبا دامن سمن بدردز مهر روی تو گل جیب پیرهن بدرد

اگر ز پسته ی تنگ تو دم زند غنچهنسیم باد صبا در دمش دهن بدرد

چو در محاوره آید لب گهربارتعقیق پیرهن لعل بر بدن بدرد

ز وصف کوی تو گر شمه ئی نسیم بهاربباغ عرضه دهد زهره ی چمن بدرد

اگر ز مهر تو یکذرّه بر سپهر افتدعروس قصر فلک ستر خویشتن بدرد

مگر ز پرده نیاید نگار من بیرونوگرنه پرده ی ناموس مرد و زن بدرد

اگر ز غیرت بلبل صبا خبر یابدشگفت باشد اگر شقّه ی سمن بدرد

گهی که پرده برافتد ز طلعت شیرینزمانه پرده ی فرهاد کوهکن بدرد

بروز حشر چو بوی تو بشنود خواجوز خاک مست برون افتد و کفن بدرد