شمارهٔ ۱۰۵

۹ بیت

بنوش لعل مذاب از زمرّدین اقداحببین که جوهر روحست در قدح یا راح

خوشا بروی سمن عارضان سیم اندامعقیق ناب مروّق ز سیمگون اقداح

بریز خون صراحی که در شریعت عشقشدست خون حریفان سبیل و خمر مُباح

بشوی دلق مرقّع بآب دیده ی جامکه بی قدح نبُود در صلاح و توبه صلاح

لب تو باده گساران روح را ساقیسترخ تو خلوتیان صبوح را مصباح

در تو زمره ی ارباب شوق را منزلغم تو مخزن اسرار عشق را مفتاح

فروغ روی چو ماه تو مشرق الانوارکمند زلف سیاه تو قابض الارواح

دهد دو دیده ی من شرح مجمع البحرینکند جمال تو تقریر فالق الاصباح

بساز بزم صبوحی کنون که خواجولب تو جام صبوحست و طلعت تو صباح