شمارهٔ ۹۲ - وله ایضا
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: انافتد۴ بیت
همچو ابرست دست خواجه فلانخود کرا دستی آنچنان افتد؟
نه چنان ابر کز ترشّح آنتشنه را قطره در دهان افتد
لیک ابری گران سایه فکنکه ازو خلق را زیان افتد
نور کز آفتاب می تابدنگذارد که بر جهان افتد