شمارهٔ ۶۳ - وله ایضا فی استدعا التّبن
وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: منیست۷ بیت
اسبم دی گفت می روم منکاریت به جانب عدم نیست
گفتم که دمی بپای و گفتادر آخور تو برون ز دم نیست
میمیرم از آرزوی کاهیوَاندر تو به نیم جو کرم نیست
گر برگ ستور داریت نیستبفروش چه داریم ستم نیست؟
جو ز آخر چرب باز کردییک توبره کاه خشک هم نیست؟
تا کی ز نشست و زین بر پشت؟خود زین شکم تهیت غم نیست؟
جز راه به پشت من ندانیمیپنداری مرا شکم نیست