شمارهٔ ۳۲ - ایضا له
بخدایی که وصف بیچونیشبر اشارات انبیا رفتست
قلم استقامت صنعشهمه بر خطّ استوا رفتست
بر سر بندگان بخواهد راندهر چه اندر ازل قضا رفتست
کاندرین مدّت دراز آهنگکه ز عهد فراق ما رفتست
نه خیالت زچشم دورشدستنه ز دل یاد تو فرا رفتست
در ضمیرم همه ثنای تو بودبر زبانم همه دعل رفتست