شمارهٔ ۳۰۸ - ایضا له وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ی۲ بیت منم آن چشمۀ خورشید گاه نظم سخنزشرم آتش طبعم غرق شود در خوی ز دل برون کند آن تلخی که عادت اوستبیاد لفظ من ار در پیاله ریزی می