شمارهٔ ۲۰۱ - وله ایضا
ای دل سیه لطیف دیداروی سیم تن خجسته آثار
از تیغ و قلم نه یی تو خالیخالی نبود ز تیغ سردار
از حقّۀ تو نگار گیردمشّاطۀ نیکوان افکار
ز آب دهن تو زنده گرددماهی که بود جماد کردار
گاهی دهن توناف آهوگاهی شکم تو پیلة مار
باشی همه ساله سرفکندهز اندیشۀ مشک و سیم بسیار
دارند همیشه بر کنارتبا آنکه گرانی وسیه کار
مرغی که توزقّۀ کردی او راپا شد گهر و شکر زمنقار