شمارهٔ ۱۷ - وله ایضا وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: ت۲ بیت ندانم چه افتاد مال تراکه چون خاطرت در پراکندگیست به دیناری از وی صلت می کنیپدیدست کت آخر زندگسیت