شمارهٔ ۱۴۲ - وله ایضا

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: صهاند۵ بیت

صاحبا عمریست تا از عدل توعالمی در انتهاز فرصه اند

تا نظر در کار آنها افگنیکز تظلّم رافع این قصّه اند

لعبها بینند در شطرنج ملکآنکه ساکن بر کنار عرصه اند

می کنند از غصّه افغان بر درتدر دل آن قومی که صاحب حصّه اند

وین عجب نبود که خود صاحبدلانهر کجا هستند اسیر غصّه اند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حالتی از غم و اندوه در جامعه است. شاعر به خداوند شکایت می‌کند که مردم در انتظار عدل و انصاف او هستند، در حالی که عده‌ای از آن‌ها به دنبال فرصت‌هایی برای تظلم و شکایت از ظلم هستند. او به بازی شطرنج اشاره می‌کند، جایی که عده‌ای در کنار عرصه نشسته‌اند و فقط نظاره‌گرند، در حالی که دیگران از غم و اندوه فراق و ظلم رنج می‌برند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که حتی صاحبدلان، یعنی افرادی که به حقیقت و عدالت اهمیت می‌دهند، در هر کجا که باشند، از غصه و اندوه شکایت دارند.