شمارهٔ ۱۵

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ارشارزوکردست۹ بیت

هر که رخسارش آرزو کردستگل بر بارش آرزو کردست

بی خودیّ دلم بجای خودستزانکه دیدارش آرزو کردست

تا گرفتار هجر اوست دلممرگ صد بارش آرزو کردست

گو بیا حال من نخست ببینهر که این کارش آرزو کردست

عشق بی رنج هر که می طلبدگل بی خارش آرزو کردست

در بر من دلی جگر خوارستکه غم یارش آرزو کردست

می گریزد بسایۀ زلفشباد گلزارش آرزو کردست

عقل سودای وصل او نپزدگرچه بسیارش آرزو کردست

اشک چون نار دان که می بارمچشم بیمارش آرزو کردست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و آرزوهای عاشقانه است. شاعر به شدت شیفته معشوق خود است و بیان می‌کند که هر کسی که زیبایی او را آرزو کرده، در حقیقت، زیبایی و خوشبختی را خواسته است. دل شاعر پر از غم هجران معشوقش است و بارها جان خود را به خاطر عشقش فدای او کرده است. او از رنج‌های ناشی از جدایی و عشق بی‌درد سخن می‌گوید و می‌افزاید که تنها در کنار معشوق می‌تواند آرامش یابد. اشک‌هایش نیز نشان‌دهنده عمیق‌ترین درد و آرزویش برای وصال است. در کل، شعر احساسات عمیق و پیچیده عاشقانه را به تصویر می‌ کشد.