شمارهٔ ۱۸۷ - وله ایضاً
وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: انی۵ بیت
نانیست درین جهان و آبیاز دیدۀ آدمی نهانی
نه گرسنه دیده روی این سیرنه تشنه از آن دهد نشانی
اسمیست بمانده بی مسمّالفظیست از آن سوی معانی
این را صفتست لایذوقونو آنرا سمتست لن ترانی
دانی که کدام نان و آبست؟نان تو و آب زندگانی