شمارهٔ ۱۸۶ - وله ایضاً وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: انی۲ بیت تنها هرگز نخورد خواجهدر مدّت عمر خویش نانی نه آنکه برد به خانه مهمانلیک او باشد طفیل خوانی