شمارهٔ ۱۵۳ - وله ایضاً
ای صبا، ای صبا، بحکم کرمبوی لطفی بمغز ما برسان
ببزرگی مرا پیامی هستتو رسول منی، بیا برسان
بجناب بهاء ملّت و دینیا رب او را بکامها برسان
و آنچه او را مرا دو مقصودستاندارنش بمنتها برسان
چون رسی وقت فرصت خلوتمبلغی خدمت و دعا برسان
وز منش خاص بیش از اندازهخدمت و مدحت و ثنا برسان
گو فلان گفت بر توام رسمیستبکرم رسمک مرا برسان
و آن دعایی که پارت آوردماگرش وقت شد عطا برسان
ور در اینش تعلّلی بینیاین سخن هم بدین ادا برسان
مدحت رایگان حلالت بادعوض تحفه یا بها برسان