شمارهٔ ۴۲ - سپاس
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیه: ونامد۶ بیت
ای بزرگی که ز شیرین سخنتعقل از جام نکت می نوشید
بهتر از مدح تو کس ننویسدخوشتر از لفظ تو کس ننیوشید
چاکر از دوری درگاه تو صدرهم بجانت که ز جان بخروشید
مانعی هست مر او را در پیشکه بسی از پی دفعش کوشید
آسمان کرد نثار اختر خویشچون رهی خلعت خاصت پوشید
گوهر مدح تو اندردل داشتکز مسامش همه بیرون جوشید