گنج

شمارهٔ ۲۷ - موی سپید

موی سپید چیست ندانی زبان مرگزیرا که هر که دید ز خود ناامید شد
دی از زبان حال همیگفت با دلمچیزی که جان ز ترس چو از باد بید شد
گفتا که برگ مرگ بساز ارنخفته‌ایتا چند گویمت که زبانم سفید شد