شمارهٔ ۲۶ - پیری

قافیه: مبترسد۱۲ بیت

وقت است دلا اگر بترسیگر آدمی از عدم بترسد

اینک بدمید صبح پیریو اختر ز سپیده دم بترسد

چون تهمت مرگ هست بر تومیترس که متهم بترسد

ای طبل تهی حرام کم خورتا طبل کم از شکم بترسد

گر در حرمی مباش ایمنبس صید که در حرم بترسد

طبع ار چه بمال تشنه باشدزافزون شدن درم بترسد

معذور بود بنزد عاقلمستسقی ار از ورم بترسد

هر کس که نترسد او زمحشردر محشر لجرم بترسد

از مرگ همی نترسی ای شیراز وی نه تو روستم بترسد

از مرگ ترا چه باک باشدمرگ از چو تو محتشم بترسد

گیرم که ز گور می نترسیخود شیر ز گور کم بترسد

شوخی مکن و بترس از آتشکز آتش شیر هم بترسد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به موضوع ترس از مرگ و پیامدهای آن می‌پردازد. شاعر به فردی که از عدم و مرگ نمی‌ترسد، هشدار می‌دهد که حتی قوی‌ترین افراد هم مانند شیر باید از مرگ و عذاب‌های آن بترسند. او می‌گوید که ترسیدن امری طبیعی است و فرد باید به عواقب اعمال خود توجه کند. همچنین، اشاره می‌کند که هر کسی که به عواقب عمل خود توجه نکند، باید از محشر و عذاب‌های آن بترسد. در نهایت، تاکید بر این است که حتی قوی‌ترین و بی‌باک‌ترین انسان‌ها نیز باید از آتش جهنم و عذاب‌های پس از مرگ و به دنبال آن از اعمال خود بترسند.