گنج

شمارهٔ ۱۱۳ - مردم سپاهان در زمان پیش

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ام۸ بیت
سگ به از مردم سپاهانستبوفاق و وفا و پویه و دم
آنچنان مدخلان دون همتهمه از عالم مروت گم
همه درنده پوستین چون سگهمه مردم گزای چون کژدم
زن و فرزندشان و یکجو زردل و جانشان و یکدرم گندم
این چه بخلست و این چه امساکستهم عقی الله سگی مردم قم
بچه بتوان شناخت خر زایشانبدرازی گوش و گردی سم
بس دریغ آیدم چنین شهریبگروهی همه چو در دی خم
مردمی اندرو مجوی ازانکهمه چیزی دراوست جز مردم