گنج

شمارهٔ ۱۱۲ - پیری

قافیه: م۵ بیت
در آینه تا نگاه کردمیک موی سفید خویش دیدم
زاندیشه ضعف و بیم پیریدر آینه نیز ننگریدم
امروز بشانه در ازان مویدیدم دو سه تار و برطپیدم
شاید که خورم غم جوانیکز پیری خود خبر رسیدم
زایینه معاینه بدیدموزشانه بصد زبان شنیدم